Dean Windass, een bekende naam in de voetbalsport, heeft onlangs openhartig gesproken over zijn diagnose van dementie en de complicaties in zijn relatie met zijn zoon Josh, die als middenvelder bij Wrexham speelt.
Dean is een legende geworden door zijn memorabele goal in de play-offfinale van het Championship in 2008, waar hij de enige goal van de wedstrijd scoorde tegen Bristol City. Deze goal wordt nog steeds herinnerd als een van de belangrijkste momenten voor Hull City, de club waar hij zijn carrière begon. Nu, jaren later, kijkt Hull City uit naar een nieuwe kans om grootse momenten te beleven, terwijl ze recentelijk weer in de finale staan.
De 57-jarige Windass heeft niet alleen over zijn voetbalcarrière gesproken, maar ook over zijn persoonlijke leven. Hij vertelde dat hij in januari 2025 de diagnose dementie stadium twee kreeg, na een medische scan. Dit Nieuws werd door een goede vriend bekendgemaakt. Dean heeft uitgelegd dat hij ten gevolge van zijn voetbalcarrière, waar hoofdeffecten onvermijdelijk zijn, nu met deze aandoening moet leven.
“Ik ben niet gelukkig met deze diagnose,” zegt hij. “Ik had veel liever gehoord dat ik helemaal gezond was. Maar ik begrijp dat het leven onvoorspelbaar is.”
Dean benadrukt het belang van bewustzijn rond de gezondheidsrisico’s die verbonden zijn aan het head-en van een bal, en pleit voor veranderingen in de trainingsmethoden om toekomstige Spelers te beschermen.
De relaties met zijn zonen, vooral met Josh, zijn moeilijk. Dean gaf aan dat hij zijn kinderen niets had verteld over zijn diagnose, omdat hij hen geen ongerustheid wilde brengen. Dit heeft echter geleid tot een kloof tussen hem en zijn zonen. “Ik spreek ze hier en daar niet meer,” deelt hij. “En dat doet me pijn. Ik wou dat ik beter contact had.”
In een emotionele oproep via sociale media vraagt hij Josh om contact op te nemen, aangezien hij zich ervan bewust is dat zijn zoon onder druk staat als voetballer. Josh presteert goed bij Wrexham en scoorde recent 15 doelen in het seizoen, wat zijn talent en inzet aantoont.
Dean vreest dat hij het contact met zijn kleindochter mist en hoopt op een nieuwe kans om de banden weer aan te halen. “Het leven is kort, en het is belangrijk dat we communicatie met elkaar zoeken, vooral in moeilijke tijden.”
Ondanks de uitdagingen die hij momenteel tegenkomt, blijft Dean hoopvol. De liefde voor zijn sport en de band met zijn zoon blijven zijn grootste drijfveren. Hij hoopt dat er een kans komt voor hereniging en dat ze samen verder kunnen bouwen aan hun relatie.
