Ian ging als kind voor het eerst naar een voetbalwedstrijd en heeft sindsdien zijn liefde voor Wrexham AFC nooit verloren. Het verhaal van Ian begint toen hij slechts drie jaar oud was. Samen met zijn moeder, Gwyneth, bezocht hij het Stadion voor zijn debuutwedstrijd. Omdat hij te klein was om zelf door het tourniquet te komen, tilde zijn moeder hem eroverheen. Wrexham was hun thuis, en het stadion was dichtbij. Ian groeide op in de buurt en het gebeurde regelmatig dat hij samen met zijn moeder het voetbalteam steunde.
Vanaf dat moment werd Ian snel een trouwe fan. Zijn liefde voor de club kreeg een bijzondere wending toen zijn moeder betrokken raakte bij het team. Ze begon de spelersuitrustingen te wassen, wat een hele klus was. Handmatig en met zorg zorgde ze ervoor dat alles schoon bleef. Ian hielp haar regelmatig met het bezorgen van de vuile kleding bij zijn grootmoeder om deze te laten repareren.
Elke zaterdag, na het ophalen van de gewassen tenues, gingen ze terug naar het stadion. Hoewel ze simpelweg supporters waren, zorgde hun betrokkenheid ervoor dat ze in de houten tribune konden zitten, naast de families van de Spelers. Ian genoot van het uitzicht en het gevoel deel uit te maken van de club. Het was een geweldige tijd vol gezelligheid en plezier.
Een belangrijke herinnering voor Ian was op kerstochtend toen drie spelers met cadeautjes voor hem voor de deur stonden. Hij kreeg een complete voetbalset van Wrexham, inclusief een maatvolledige tenue, en dat maakte hem dolblij. Daarna mocht hij zelfs met de spelers een potje voetballen op het veld, en hij voelde zich de gelukkigste jongen ter wereld.
Naarmate Ian ouder werd, veranderde ook zijn rol als supporter. Hij ging minder naast zijn moeder en meer met andere jongens naar de wedstrijden. Dit zorgde voor nieuwe vriendschappen en avonturen in het stadion. Hij hielp ook in de kiosken om snacks te verkopen en was zo betrokken bij het leven van de club. Hij werd zo bekend dat de bus met spelers regelmatig stopte om hem mee te nemen naar het veld voor handtekeningen.
Zelfs toen hij naar Londen verhuist om muziek te studeren, bleef zijn hart bij Wrexham. Hij volgde elke wedstrijd op de voet en zijn liefde voor de club bleef onverminderd. Nu, veel jaren later, woont hij in Pembrokeshire, maar zijn enthousiasme voor Wrexham is nog steeds sterk.
Ian kijkt met trots naar de recente ontwikkelingen van Wrexham AFC. Hij is blij met de aandacht die de club wereldwijd krijgt en herinnert zich graag de momenten uit zijn jeugd. Ondanks dat hij nu niet altijd de mogelijkheid heeft om elke wedstrijd bij te wonen, is hij altijd een supporter in hart en nieren gebleven. Ian’s verhaal is het verhaal van een echte fan, één die de club door dik en dun heeft gesteund, en dat is iets dat vele generaties verbindt.
